๑۩۞۩๑ BOSNIAN MAGIC ๑۩۞۩๑

WELCOME TO BOSNIAN FORUM DEDICATED MAGIC AND FORTUNE TELLING – REGARDS FOR READERS FROM IRAN, SYRIA, EGYPT, IRAQ, FRANCE, GREECE, PALESTINE, SWEDEN, NORWAY, LIBANON, CHINA, BULGARIA, ROMANIA, INDIA, PAKISTAN, USA, AUSTRALIA, UKRAINE, VENEZUELA...
 
HomeFAQSearchMemberlistUsergroupsRegisterLog in
Latest topics
» Fear and evil eyes in Bosnian folk medicine
Today at 4:24 pm by Donaton

» Limunom do idealnih peta
Today at 6:58 am by Amira

» Bošnjačke basme i bajalice
Yesterday at 3:24 pm by Donaton

» Džeko u top 5 napadača Europe
Wed Dec 07, 2016 3:40 pm by Donaton

» Kako tretirati suhu kožu
Tue Dec 06, 2016 8:54 am by Emina

» Čaj protiv umora
Tue Dec 06, 2016 8:41 am by Emina

» Test 20 lijekova za prehladu: Koji djeluju, a koji su placebo?
Tue Dec 06, 2016 5:42 am by petros

» Završne riječi na suđenju Mladiću - Ključna ličnost na "autoputu za pakao"
Mon Dec 05, 2016 8:27 pm by Donaton

» Closed destiny
Mon Dec 05, 2016 6:35 am by Donaton

December 2016
MonTueWedThuFriSatSun
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
CalendarCalendar
Statistics
We have 479 registered users
The newest registered user is Astralcy

Our users have posted a total of 19532 messages in 1706 subjects
Most active topics
Bošnjačke basme i bajalice
Kako otkriti da li ste žrtva crne magije?
Bogumilstvo i Bošnjaci
Mitologija Bosne i Hercegovine
Bosnian mythology
Pohvala od forumaša
Stare slike, razglednice i poštanske markice iz Bosne i Hercegovine
Najdraži postovi i teme
Vaša pitanja?
Zanimljivi linkovi i web stranice
Top posting users this week
Donaton
 
Jasminka
 
Amira
 
Emina
 
Šansel
 
mnm
 
teheranka
 
Riyana
 
Delisia
 
ferka
 
Keywords
krug sihir kalendar tilsum Novac dove crnom talisman spells ciganske skidanje falanje gatanje lenormand Jinn Spell karte magic ljubavne venerin ljubavna black svijecama ljubav pecat dzin

Share | 
 

  Judeofašizam pod maskom liberalizma

View previous topic View next topic Go down 
AuthorMessage
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:09 pm

I ja sam, kao i svaki progresivni Balkanac koji se nije makao dalje od Subotice, Poreča i Budve, želio da nešto naučim o Bliskom istoku, religiji i svjetskoj politici, stoga je prava sreća da na internetu postoji neko takav u francuskom bijelom svijetu koji će svoje izvanredno znanje nesebično podijeliti s nama. Moram priznati da sam naučio zaista puno.





O izraelskom sekularizmu i jevrejskoj demokratiji

Čitam jedan članak o Izraelsko-palestinskom sukobu od jednog izraelskog aktivista po balkanskim medijima. Već u prvim redovima ovog članka, navodi se o uspjesima jevrejske demokratije poput 20% arapskog stanovništva. Da, to je činjenica, podatak koji bi nam navodno trebao razbiti iluziju o jevrejskoj državi kao entitetu ksenofobnom za Arape. Neupućeni bi mogli popušiti ovu podvalu, ali srećom postoje i oni koji dobro znaju da postoji još četiri miliona palestinskih Arapa pod opsadom u Pojasu Gaze i Zapadnoj Obali, kao i dodatnih pet miliona širom svijeta. Tačno je što se navodi da Izrael nema direktnu upravu nad navedena dva teritorija, ali itekako im kontrolira granice tako da nikakva slobodna veza s vanjskim svijetom nije moguća. Ni kopnena (prema Egiptu i Jordanu), ni zračna, ni pomorska. Štaviše, Izrael čak ograničava palestinske ribare na nekoliko kilometara od obale i zabranjuje im uvoz čelika, cementa, stoke, čak i muzičkih instrumenata. To vam je jevrejska “demokratija”.

Od onih četiri miliona Palestinaca diljem svijeta četvrtina su kršćani, kojih na stotine hiljada danas živi po Evropi i Južnoj Americi. Oni su prognani iz svojih vjekovnih domova od strane Izraela na isti način kao palestinski Bošnjaci, i nemaju pravo na povratak. Statistički podaci govore da danas najviše bliskoistočnih kršćanskih izbjeglica po Zapadu dolazi upravo iz Izraela tj. okupirane Palestine, a na drugom mjestu su Kopti čija prava se lažno zastupaju. Znači, imamo paradoks da taj izraelski aktivist po balkanskim medijima pokušava igrati na kartu “judeokršćanstva” i zajedničkih vrijednosti Izraela i Evrope, dok se zapravo radi o najvećem progonitelju kršćana na Bliskom Istoku. Dovoljno govori i podatak istraživanja iz 2006. među betlehemskim kršćanima: 90% njih smatra muslimane prijateljima, 73,3% smatra da se Palestinska samouprava odnosi s poštovanjem prema kršćanskoj baštini grada, te 78% smatra da je za odlazak kršćana iz Betlehema odgovorna izraelska politika zabrane putovanja u to područje.

Razlog zbog čega danas imamo milione Palestinaca pod blokadom i po svijetu leži u činjenici da je Izrael koncipiran kao – jevrejska država. Država u koju svaki jevrej svijeta ima zakonsko pravo ostvariti državljanstvo, dobiti zemlju i desetine hiljada USD povlastica na račun američkih poreznih obveznika, iz prostog razloga što je jevrej. S druge strane, nejevreji u Izraelu danas zakonski nemaju pravo na kupovinu zemlje, baš onako kao što to nisu imali ni pravo jevreji u srednjovjekovnoj Evropi. Ovu jevrejsku isključivost branio je Simon Peres koji je jednom izjavio da su ga jugoslavenski ambasadori često kritizirali i pitali zašto Izrael ne može biti multietnička država kao SFRJ, čime nam je zapravo dao do znanja da su se balkanizirali pola vijeka prije nas. Nazivati Izrael multikulturalnom i pluralističkom državom na temelju dozvoljene manjine od 20%, zanemarujući pritom više miliona prognanika, identično je oslovljavanju istim epitetima nacističke Njemačke u čijoj se vojsci borilo 150,000 jevreja, uključujući generale i admirale. Ostalih par milijuna po logorima, možemo slobodno zanemariti kao i prognane Palestince. Premijer te “pluralističke” države Netanyahu je nedavno izjavio da afrički imigranti ugrožavaju identitet jevrejske države. Pokušajte si predočiti da isto to o jevrejima kaže neki evropski lider.

Paradoks koji se ovdje promovira je i tobožnji “sekularizam” Izraela, države koja je utemeljena na fundamentalističkom vjerovanju da im je taj teritorij darovan od strane samog Boga. Suštinske razlike između identičnog vjerovanja svetosavskih nacionalista da je Kosovo na isti način dato Srbima, praktički nema. Lojalnost ovog cionističkog aktivista jevrejskoj državi ide dotle da će pod maskom “ateiste” zbog kosovskog mita gaditi pravoslavne klerike, ali kritika na račun jevrejskih rabina i cionizma ne dolazi u obzir. Po istom principu ovaj izraelski aktivist po balkanskim medijama izražava gađenje prema muslimanskom klanju životinja pri zdravoj svijesti i halalu, iako identično to pod imenom šehita i košer postoji i u judeizmu odnosno današnjem Izraelu. Prema zakonu o prehrani košer hrana je obavezna u svim javnim ustanovama, a od 1962. godine zabranjen je uzgoj svinja, a svinjetina se može prodavati samo tamo gdje žive kršćani. Nikakve bitnije razlike u odnosu na rigorozne arapske zemlje. Dalje, prema izraelskom zakonu zabranjen je i kažnjiv prelazak s judeizma na drugu vjeru, jevrejska vjeronauka obavezna je u školama, postoji rodna politika prema ženama, rabinski sudovi imaju punu jurisdikciju u uređenju porodičnog prava i ne postoji civilni brak tj. ilegalno je vjenčanje jevrejke i nejevreja. Prije par sedmica, Netanyahu je najavio da će Talmud postati temeljem izraelskog zakona. Toliko o onom što se naziva “sekularnom jevrejskom demokratijom”.

Ne zaboravimo spomenuti ni “historijsko pravo” kojeg jevreji polažu na teritoriju Izraela. Na osnovu iste ideološke doktrine nastao je recimo hrvatski pravaški pokret, temelj ustaštva. Ili srpski iredentizam i težnja za “ničim novim, samo carstvom Dušanovim”. Ili koncept Velike Albanije odnosno ideja da Albanci kao potomci drevnih Ilira imaju “historijsko pravo” na veće dijelove Balkana, uključujući Kosovo. Ili talijanski fašizam i isto to pravo Talijana na Mediteran, nekadašnje Rimsko Carstvo. Ponovo, osudiće se pravaško ustaštvo, srpski svetosavski nacionalizam, velikoalbanske afinitete prema Kosovu, talijanski fašizam, ali niti u ludilu cionizam. Za samoprozvani “izabrani narod” uvijek postoje neka dvostruka mjerila, bez obzira koliko im se ideologija poklapala s navedenima.


Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:10 pm

Izrael je okružen sa 22 “islamske diktature”. Doduše, ovo nije umotvorina već samo prepiska s niza službenih stranica izraelskog ministarstva vanjskih poslova, na kojima se već godinama promovira ovaj klišej.

To bi nas, u stilu marksističkog diskursa “orijentalnih despotija”, trebalo navoditi na zaključak da je Izrael neko “naše” evropsko svjetlo u tim mračnim bliskoistočnim krajevima. Međutim, gore vidimo da se Izrael ustrojem nimalo ne razlikuje od konzervativnih islamskih zemalja. Druga stvar, tvrdnja o diktaturama ne samo da je laž već i teška hipokrizija.

Izrael graniči s četiri države, od čega po dvije demokratije i diktature. Demokratske i sekularne države Liban i Sirija ne priznaju Izrael, diktatorski Jordan i Egipat priznaju. Naravno, Izraelu i velikom bratu SAD-u odgovaraju zaostale diktature u arapskom svijetu iz jednostavnog razloga što su takve poslušne i nikad nisu ratovale protiv Izraela. Demokratski sistemi u arapskom svijetu danas postoje od Iraka do Alžira, samo što ih je bespredmetno spominjati jer nisu bile u sukobu protiv Izraela. Isto kao ni demokratska Indonezija, Turska, Pakistan i druge koje su strpane u koš “1,4 milijarde muslimana” nasuprot Izraelu, što je apsurd neviđen od srpskih radikalnih bajki o “ratovima protiv Vatikana i milijarde katolika” 1990-ih. Suprotno službenoj izraelskoj mitomaniji o Davidu protiv Golijata, Izrael je u svakom ratu koristio i veći broj vojnika i modernije naoružanje (američko, naravno), s čime se slažu i izraelski historičari kao Benny Morris, Avi Shlaim i Ilan Pappé.

Demokratija je i Iran, trenutno najveći izraelski neprijatelj u regiji. Interesantno, ta zemlja priznavala je Izrael dok je njome vladao proamerički diktator Pahlavi, a nakon narodne revolucije i demokratskih promjena 1979. povukla je priznanje. Iz svih navedenih razloga, govoriti o Izraelu kao nekom “prijatelju demokratije” (prijatelju Amerike svakako) je suludo. Osim toga, treba li spomenuti da je Izrael dekadama bio najbliži saveznik južnoafričkog apartheida? Nimalo čudno za dva srodna, rasistička režima.

O antisemitizmu kod muslimana

Navodi se prema konkluziji da je čitav izraelsko-palestinski sukob plod islamskog antisemitizma, ili islama u cjelini. Dakle, ključni faktor nisu ni cionizam, masovno doseljavanje evropskih jevreja, dugogodišnji izraelski zločini nad domicilnim stanovništvom, nego samo islam. Islam i antisemitizam koji se djeci usađuje od malih nogu te im je cilj ubijanje nevjernika zbog džihada i širenja islama čime osiguravaju propusnicu za raj. Naravno da će se neupućena osoba kao nemusliman automatski solidizirati s Izraelcima, što je i poenta podvale.

Primarni problem je što ove tvrdnje nemaju uporišta u teoriji, jer islamski zakon čak strogo zabranjuje takvo ponašanje i nalaže da se druge vjere moraju poštovati i da im se moraju davati slobode. Jevreji su prema Kur’anu, isto kao i kršćani, “narodi knjige”. Laž da je antisemitizam ukorijenjen u Kur’anu nema apsolutno nikakve logike, jer dok se neka jevrejska plemena spominju kao neprijatelji drugi se spominju kao saveznici muslimana. Istih primjera ima i sa samim arapskim plemenima.

Drugi problem koji ne ide u prilog navedenim tvrdnjama je praksa, tj. historija islamskog svijeta i položaja jevreja i drugih manjina u istom. Jedan od prvih poteza muslimana prilikom ulaska njihove vojske u Jerusalem bilo je ukidanje vjekovne rimske zabrane pristupa jevrejima koja je važila još od cara Hadrijana. Nadalje, kroz čitavi srednji vijek Bošnjaci i jevreji iz Palestine živjeli su u miru, čak su i zajedno ratovali protiv križara. Nikakvih progona ili antisemitizma nije bilo, i s tim se slažu i vodeći izraelski historičari kao što je Šelomo Dov Goitein.

Ni novim vijekom nije došlo do bitnijih promjena u odnosu muslimana i Jevreja, oboje su živjeli u miru i slozi u Osmanskom Carstvu također. Ne treba zaboraviti da je velika većina jevreja na Balkan došla iz Španije i Portugala tokom masovnih progona jevreja i muslimana, koji su zajedno utočište našli u tolerantnom osmanskom Sarajevu. Petsto godina kasnije, u jeku opsade grada, izraelskim avionima velik dio njih prebačen je u Izrael i danas ih možete vidjeti kako u komentarima kliču skoro svakoj islamofobnoj objavi na Facebooku. To je cionizam, izraelska “kultura” i njihovo poimanje zahvalnosti. Sve za interes, interes nizašto.

Osim arapske i turske vlasti vrijedi spomenuti i iransko-jevrejski odnos, jer u Iranu desetine hiljada jevreja žive u suživotu preko 2500 godina. Danas samo u Teheranu postoji 29 aktivnih sinagoga, jevreji imaju stalnog zastupnika u parlamentu, a vrijeđanje judaizma zabranjeno je zakonom. Isti taj Iran izraelski judeofašisti zbog anticionističke politike danas uspoređuju s Hitlerovom Njemačkom. O tim paradoksima i licemjerju detaljno se raspisao izraelski historičar Hagai Ram u monografiji Iranofobija.

Animozitet između jevreja i Arapa u Levantu nije dakle plod islama, nego samo i isključivo samo cionizma – ultranacionalističke ideologije s ciljem stvaranja isključive jevrejske države što nedvojbeno uključuje i etničko čišćenje domicilnog stanovništva, i muslimanskog i kršćanskog. U vrijeme kada cionisti nisu imali direktnu potporu Amerikanaca, služili su se terorizmom. Da, s terorizmom su prve počele jevrejske terorističke organizacije kao što su Irgun, Lehi i Haganah. Oni su izveli i najgori teroristički napad u historiji Palestine – u bombaškom napadu na Hotel kralja Davida 1946. poginula je 91 osoba, uključujući 16 jevreja. Malo ko također zna da su još od ranih 1920.-ih postojale udružene muslimansko-kršćanske organizacije Palestinaca koje su zajedno suzbijale teror jevrejskih doseljenika.

Nije nimalo sporno da primjera očajničkog terora ima i na drugoj strani, kao i da postoji ideologija koja promovira mirenje sa sudbinom i fatalizam, zagovara nužnost žrtvovanja obećavajući carstvo nebesko i favorizira smrt nad životom. Međutim, sljedbenike te ideologije ne nazivamo Palestincima, već – svetosavskim nacionalistima.

Treba spomenuti i “850.000 jevrejskih izbjeglica iz arapskog svijeta”, za koje se tvrdi da su žrtve tobožnjeg etničkog čišćenja. Ovom floskulom izraelski aktivisti često varaju neupućene, i to s ciljem izjednačavanja dobrovoljnih jevrejskih migracija s oružanim progonima palestinskih muslimana i kršćana. Slikovito, u isti kontekst stavlja se situacija kada vojska jevrejske države uništi dom nekog Palestinca, pobije mu pola porodice, zaplijeni mu imovinu i konačno ga izbaci iz zemlje, sa situacijom u kojoj jevrej proda imovinu i zajedno s parama i porodicom dobrovoljno odseli u Izrael, gdje zakonski dobija i (ukradenu) zemlju i povlastice u vrijednosti više desetina hiljada USD (na račun njemačkih i američkih poreznih obveznika). S historijskom činjenicom da su jevreji arapskog svijeta migrirali svojevoljno slažu se i izraelski historičari, redom Jehuda Šenhav, Avi Šlaim, Tom Segev i Jehošua Porath. Svaki od njih izričito navodi da je analogija između palestinskih prognanika i jevrejskih migranata neumjesna politizacija. I ne samo oni, nego i članovi Kneseta Ran Cohen i Jisrael Ješajahu (inače migranti iz arapskog svijeta), koji oštro kritiziraju analogije navodeći da ih “niko nema pravo nazivati izbjeglicama” jer su migrirali svojom voljom. Znači, dok takve dnevnopolitičke podvale slabo prolaze i u samom Izraelu, neko ih pokušava progurati u Srbiji ili Hrvatskoj.
Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:13 pm

O izraelskoj viktimizaciji

Demagoška viktimizacija o jevrejima kao stalnoj žrtvi traje duže od 25 vijekova, počevši s Knjigom o Danijelu iz Starog zavjeta u kojoj je perzijski Darije zamijenio babilonijskog Belšazara kao “uništavač jevrejskog naroda”.

Dva poglavlja s identičnom pričom prepisanom od retka do retka. Mit o pokušaju uništenja javlja se i jasnije u Knjigi o Esteri s Hamanom u glavnoj ulozi, no svi svjetski eksperti uključujući izraelske danas su suglasni da je riječ o izmišljenoj legendi utemeljenoj na ranijim babilonskim mitovima (x). Ta činjenica ne sprječava Netanyahua, prestavnika “sekularne” jevrejske države, da uokolo svjetskim liderima poklanja knjigu te bajke s ciljem “upozorenja na iransko uništenje jevreja” (x). Da srpski predsjednik nekom lideru pokloni zbirku pjesamaKosovskog ciklusa, jevrejski “liberalni ateisti” odmah bi skakali na stražnje noge i urlali o klerofašizmu. Međutim, kada je u igri fundamentalizam njihove jevrejske države, uvijek vrijede neka druga mjerila.

Nadalje, primjere viktimizacije možemo naći i u jevrejskoj literaturi ranijih perioda (navodni infanticidi u Egiptu ili kod jevrejskog Heroda) odnosno kasnijeg rimskog perioda, čak i basnoslovne brojke od “1,000,000” pobijenih u rimskom Jeruzalemu, što implicira da je bio veći od samog Rima. Jevrejski mitomani odlaze toliko daleko da poraze protiv Rima nazivaju “genocidima” što je u prvom redu teški anakronizam, a u drugom licemjerje jer nimalo drugačije protiv Rimljana nisu prošli Kartažani ili Gali, a o mongolskim pokoljima da i ne govorimo. Ukratko, kad ginu jevreji to je genocid, a kad ginu drugi to je samo ratovanje.

Suvremene primjere jevrejske viktimizacije možemo naći tokom Prvog svjetskog rata, kada su po Americi pisali da “6,000,000 jevreja u Rusiji mogu postati žrtve genocida” (x). Stari preštampani mitovi prilagođeni novim okolnostima i interesima, kao u slučaju od stvaranja jevrejske države nadalje. Sve je počelo još 1948. zahuktavanjem sukoba s Palestincima, kada je Izrael ratovao pod parolom “prijetnje novog holokausta”. Egipatskom predsjedniku kasnije imputirali su riječi da želi “gurnuti jevreje u more”, što zapravo nikad nije izjavio (x). Interesantno, takvu frazu prvi put je upotrijebio Disraeli, jevrejski premijer u Britaniji 19. vijeka, navodeći da će “Britanci gurnuti Moskovljane u Kaspijsko more” (x).

Slični izraelski falsifikati izjava postoje i u slučaju bivšeg iranskog predsjednika Ahmadinežada za kojeg su tvrdili da je izjavio da “Izrael treba izbrisati s karte svijeta”. Istina je da nije izjavio ništa slično, kao i da takva fraza niti ne postoji na perzijskom jeziku (x). Bez obzira, njome se redovno služi u odbrani izraelskih interesa.

O zadrtim muslimanima

Kako bi afirmirao svoje morbidne stereotipe o muslimanima kao zaostalim fanaticima, u članku Alah nije veliki pokušava se argumentirati da su islam i nauka nekompatibilni, pozivajući se pritom na široku lepezu mediokriteta i etnocentričkih šarlatana 19. vijeka. U skladu sa diskursom potonjih, nastoji se uvjeriti da je srednjovjekovna nauka u islamskom svijetu zapravo samo prepisivačina grčkih radova, te da muslimana među naučnicima gotovo nije ni bilo.

Nije dvojbeno da većinu naučnika srednjovjekovnog islamskog svijeta nisu činili Arapi, ali nisu ni kršćani kako se navodi, nego Perzijanci (Iranci). A Perzijanci su, gle čuda, bili upravo Bošnjaci. Kada se govori o islamskoj ili arapskoj nauci, misli se na djela pisana arapskim jezikom u tadašnjem islamskom svijetu, koje jesu sastavljali i nearapi i nemuslimani. Arapski jezik tada je bio lingua franca, dakle jezik sporazumijevanja, isto kao što je to bio grčki jezik tokom helenističkog perioda.

Bizaran paradoks eurocentista novog vijeka jest da precizno uviđaju da među autorima arapskih tekstova ima nearapa i nemuslimana, dočim su im klasični radovi na grčkom jeziku djelo “etničkih Grka”. Hipoteze o “originalnoj” grčkoj civilizaciji razumljiva je u kontekstu vremena kada su hijeroglifi i klinopisi bili nedešifrirani i dok velik je broj drevnih staroistočnih gradova ležao neotkopan pod zemljom, ali danas se u naučnim krugovima smatraju ridikuloznim.

Kada se govori o helenističkom svijetu, ne misli se na Grčku nego Seleukidsko Kraljevstvo koncetrirano u Iranu, te Ptolemejsko Kraljevstvo koncetrirano u Egiptu gdje su djelovali Euklid i Heron odnosno gdje je studirao i Arhimed. Antigonidsko Kraljevsto, dakle ono koje je obuhvatalo izvorni grčki svijet, bilo najveća zabit helenističkog svijeta. Kada se vratimo u klasični period, vidimo da golem broj grčkih naučnika dolazi iz maloazijske Jonije, tada najrazvijenije grčke regije koja nije bila dijelom grčkih država, nego Perzijskog Carstva. Kada opet pogledamo biografije onih grčkih naučnika iz kopnene Grčke, recimo Talesa, Aristotela, Platona, Demokrita, Pitagore i drugih, vidimo da se doslovno svaki školovao po Egiptu, Anadoliji ili Babiloniji, dakle u Perzijskom Carstvu. Dovoljno je mjerilo da se usporedi Atenu s jednim Babilonom, Persepolisom ili egipatskim metropolama, koje za razliku od grčkih “demokratija” nisu gradili robovi već plaćeni radnici.
Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:13 pm

Ono što veže i jednu atensku talasokraciju, Perzijsko i Rimsko Carstvo, pa tako i kasniji islamski kalifat ili evropske kolonijalne imperije, jest masovna akumulacija znanja stečena zbog široke projekcije političke moći.

Pripisivanje nauke u cjelini specifičnim etnicitetima, religijama ili kulturnim krugovima, jest idiotizam prve klase. Dakako, racionalistički svjetonazor itekako igra ulogu i nedvojbeno je postojao u srednjovjekovnom islamskom svijetu u vidu idžtihada, doktrine koja otvara vrata svim interpretacijama svetih spisa bez ikakvih dogmi.

Poimanje idžtihada i njegova primjena drastično variraju ovisno o islamskim pravcima, pravnim školama (mezhebima) i historijskom periodu. Intezivno je korišten diljem islamskog svijeta prvih 400-500 godina, no u međuvremenu se kod sunitske malikijske i hanefijske pravne škole javljaju i oprečne tendencije koje zatvaraju vrata racionalizmu. Nasuprot tome, svijetli primjer je šijitski Iran gdje racionalizam nije odbačen pa su zadržali status naučne sile.

Selektivno odabiranje negativnih trendova i projiciranje istih na čitav islamski svijet i njegovu historiju, nikako nije kritika islama nego islamofobni idiotizam. Takva kvazi-metodologija prisutna je te se referencira na Izraelce Rosenthala i Plessnera ili rasistu Renana, pa za primjer islamskog prijezira prema nauci prezentira Ibn Rušda koji je zatvaran zbog progresivnih ideja. Idealan kontraprimjer ovom bio bi utamničenje Ibn Tajmije, zbog odbijanja prihvatanja metaforičkih interpretacija Kur’ana i propagiranja puritanističkog modela islama. Djela ovog “velikana” inspiracija su suvremenim pokretima poput vehabizma, fundamentalističke struje koju slijedi desetak milijuna muslimana Arabije, tj. ideologije koju se pokušava imputirati svim muslimanima (1,6 milijardi ljudi).

Tendencije racionalizma i fundamentalizma, periodi progresa i stagnacije, kao i slučajevi Ibn Rušda ili Ibn Tajmije, ukazuju nam da se islam ni po čemu ne razlikuje od kršćanstva čiji je svijet također imao i mračne i svijetle trenutke. Može se tako za prvi slučaj pozvati na inkviziciju i progon Galileija, a za drugi na klerike-naučnike poput Kopernika, Mendela ili Boškovića. Ateisti i kvazi-ateisti po pravilu imaju tendenciju onom prvom i to iz uvjerenja da imaju monopol na čitav historijski racionalizam, dočim se distanciraju od velikog ateističkog lidera Pol Pota koji je prisilno ruralizirao čitavu Kambodžu uz par miliona žrtava. O Staljinovom i Maovom progonu intelektualaca da i ne govorimo.

Dokle seže navedeno neznanje i primitivizam govori nam da i to da se u više navrata po blogovima navodi kako “islam nije prošao renesansno-prosvjetiteljsku fazu”, da “ljevičarski idioti” očekuju to kroz idućih 5-6 vijekova, a dolazi se do zaključka da se to “neće dogoditi nikad”. Takve šarlatanske tvrdnje temelje se na floskulama radikalnih cionista, ponajprije Bernarda Lewisa. Ironije radi, Lewis je jedan od glavnih urednika Enciklopedije islama, naučne paradigme u zapadnim krugovima islamistike. U 4. tomu te enciklopedije iz 1978. postoji članak “Islah” o islamskom modernizmu gdje se na 30 stranica detaljno opisuju reformatorski pokreti od 19. vijeka nadalje. Dakle, taj Lewis s jedne strane za uski krug akademika detaljno i objektivno u skladu sa strogom naučnom metodologijom obrazlaže prosvjetiteljske tendencije u islamskom svijetu, dok s druge strane širokim neukim masama, mediokritetima, putem masmedija prodaje priču da ih jednostavno “nije bilo”.

Tendencije islamskog modernizma javile su se upravo u onim krajevima koji su ranije bili pogođeni odbacivanjem idžtihada tj. racionalizma, dakle u arapskom svijetu. Nastale su prvenstveno težnjom da se Arapi suprotstave evropskim kolonijalnim silama ne samo u vojno-političkom nego i naučnom smislu, a njeni pobornici nisu smatrali da je racionalizam otklon od islama već povratak njegovim izvornim učenjima. Samo za primjer, reformator Džamaludin Asadabadi prihvatio je teoriju evolucije još 1880.-ih, u vrijeme kada su Evropljani pravili karikature o Darwinu prikazujući ga kao majmuna. U jednom Iranu gdje idžtihad nikada nije odbačen nije bilo ni potrebe za opsežnim reformama, spomenimo samo da je ta zemlja bila najveći svjetski proizvođač naučnih instrumenata sve do industrijske revolucije u Evropi. Čak ni u Turskoj; obje zemlje dobro su se nosile protiv evropskih sila i nisu kolonizirane kao arapski svijet.

Nije sporno da su se u isto ovo vrijeme javile i oprečne fundamentalističke tendencije, preciznije vehabizam u Saudijskoj Arabiji, a za njegov uspon zaslužno je primarno Britansko carstvo koje ih je podržalo jer su u njima našli saveznike protiv Osmanlija. Nikakva teorija zavjere, samo općeprihvaćena historijska činjenica. Taj angloameričko-saudijski savez postoji i danas što nije ništa čudno, pa ima li boljeg saveznika od zadrte budale bogate naftom? Ove informacije svakako nećemo saznati ako učimo o historiji iz holivudskih filmova, recimo Lawrence od Arabije u kojem je vehabijska vojska ihvan romantičarski prikazana u kontekstu hrabrih slobodoljubivih patriota koji se bore protiv turske okupacije. Prosječni Balkanac zbog osmanskih ožiljaka još bi se solidarizirao s njima, s tom hordom divljaka koji su razorili prastare islamske grobnice i kršćanske crkve, koji su zbog zadrtosti zabranjivali automobile, telegrafe ili čak ogledala. Njihova džihadistička ideologija podloga je razvoju radikalnih sunitskih mudžahedina (kasnije talibana) u Afganistanu, koje nam je Hollywood u filmovima James Bond: The Living Daylights i Rambo III također prikazao kao hrabre patriote, prijatelje zapadnih demokratija. Implicitno i prijatelje jevrejske države, jer podsjetimo da su i Izrael i Saudijska Arabija pod istim anglo-američkim političkim kišobranom, da Saudijska Arabija nikada nije ratovala protiv Izraela, te da Al Kaida nikad nije napala Izrael.
Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:16 pm

Vratimo se sad na nauku u suvremenom islamskom svijetu. Autor u članku Alah nije veliki navodi fascinantne podatke o postojanju svega 500 univerziteta širom islamskog svijeta, da prosječna pismenost iznosi 40%, da je jedva pola muslimana završilo osnovnu školu, da se broj diplomiranih kreće oko 2%, da se broj naučnika kreće svega 0,023%, te da se znanje uopće ne distribuira. Podaci su fascinantni prije svega što se “pametni” autor nije niti potrudio provjeriti što može učiniti i desetogodišnjak, nego ih je nekritički preuzeo sa stranica nekog proizraelskog pakistanskog idiota.

Nije sporno da ima zaostalih islamskih zemalja, kao što ima i zaostalih kršćanskih diljem Afrike i Južne Amerike, ali nije sporno da ima i naprednih. Nećemo naravno kao mjerilo uzimati Tursku, sekularnu članicu NATO-a koja je priznala Izrael, a pustimo i Saudijsku Arabiju koja je drugar Amerike i jevrejske države, držimo se mi Irana. Islamske Republike Iran, najvećeg neprijatelja Izraela današnjice, te države na čijem je čelu ajatolah i na snazi šerijat. Ukoliko smo liberalni, sekularni i progresivni, lako bismo mogli zaključiti da se radi o jednoj naučno-tehnološki nazadnoj zemlji. Naravno, samo ako smo o Iranu učili iz holivudskih filmova i pamfleta s angloameričkih medija.

U tom Iranu danas postoji oko 400 univerziteta (x), ne računajući podružnice istih, te specifične fakultete, visoke škole, akademije i institute s kojima se brojka penje na preko 1000, dakle dvostruko više od brojke koju autor navodi za čitav islamski svijet zajedno. Samo u metropoli Teheranu ima njih 38 (x), dakle bez drugih tipova visokoobrazovnih institucija, dok ih usporedbe radi u Izraelu ima samo osam. Isto toliko univerziteta postoji u nekom tamo Kazvinu, iranskom gradu srednje veličine za kojeg nitko na Balkanu vjerojatno nije ni čuo.

Na tim iranskim univerzitetima prije dvije godine studiralo je ukupno 4,404.614 studenata, što je 7. najveći broj u svijetu: ispred Irana su redom mnogoljudnije zemlje Kina, Indija, Amerika, Rusija, Brazil i Indonezija, a iza njega Japan, Njemačka, UK i Francuska (x). Čak i razmjerno broju stanovnika Iran ima gotovo dvostruko više studenata od Francuske, te 50% više od jevrejske države. Ako neko pretpostavlja da iranski studenti uče Kur’an ili religijske discipline, neka slobodno preskoči na podatke o broju polaznika inženjerskih studija. Tamo vidimo da ih pohađa 1,599.329 Iranaca, po čemu su prvi u svijetu (x). Da, prvi. Amerika s četverostruko više stanovnika puše im u leđa kao druga, a na trećem mjestu Južna Koreja.

Ukoliko neko slučajno misli da su iranski studenti okovani nekim vjerskim dogmama koje sputavaju naučni razvoj, kao što se prezentira u članku slikom na kojoj se tvrdi da islam i nauka ne idu skupa jer Kur’an kaže da je čovjek nastao od gline, neka provjeri naučne radove Elise Burton o evoluciji i kreacionizmu u bliskoistočnim školama. U njima se iščitava jasna razlika između ranije spominjanog šitskog racionalizma i vehabitskog fundamentalizma, pa tako iranski đaci i studenti uče isključivo evoluciju sukladno najnovijim naučnim radovima, dok saudijska uče kreacionizam po stihovima Kur’ana (x). Nikakve kontroverze po pitanju učenja evolucije u Iranu nikada nije bilo, za razliku od sekularne Amerike, Turske ili Srbije. To izričito navodi i ugledni američki naučnik Gerald Weissmann (inače Jevrej), koji dodaje da je Amerika po prihvatanju evolucije ispred Turske, ali iza Irana (x). Generalna prednost Irana jest da postoji toliko snažna doza racionalnosti da i religija (na političkoj snazi) ide naprijed skupa s naukom pa im nije potrebna sekularnost za razvoj kao na Zapadu, gdje je religija statična ili ide naprijed mravljim koracima.

Poslije svega navedenog, dođe nam naravno da se zapitamo pa gdje su rezultati svih tih stotina iranskih univerziteta i miliona studenata. Srećom, i oni su danas slobodno dostupni i svako pametan može ih lako provjeriti na internetu. Počnimo redom s publikacijama za koje se tvrdi da su zanemarive ili uopće ne postoje. Po broju publiciranih knjiga, Iran je sa 65.000 knjiga godišnje 7. u svijetu, ispred Japana, Francuske i Italije (x). Kad je riječ o broju naučnih publikacija, Iran je lani premašio Rusiju (x), a od revolucije iz 1979. bilježi daleko najveći naučni rast u svijetu tj. 11 puta veći od svjetskog prosjeka (x). Druga iza Irana je Kina. Uz ovaj trend, studije pokazuju da će Iran već oko 2018. ili 2019. zasjesti na četvrto mjesto u svijetu (x), iza Kine, Amerike i Indije. Svi ovi podaci dolaze iz međunarodnih i zapadnih izvora, jer velika je razlika između akademskih radova koji se serviraju naučnicima i medijske propagande s CNN-a, BBC-a i Fox Newsa, namijenjene za stoku sitnog zuba.

Možemo dakako govoriti i o pojedinačnim naučnim postignućima, recimo u posljednjih desetak godina Iran je konstruirao nuklearni reaktor, klonirao životinje, te poslao satelite i životinje u svemir. Ovakve uspjehe zajedno je postiglo jedva pet država današnjice. Prije par dana završen je najnoviji American Solar Challenge, takmičenje tehnoloških univerziteta u solarnim automobilima. Jedino od 20 vozila koje nije iz Amerike bio je iranski Havin-2, koji se na testovima pokazao kao jedan od četiri najbolja. Jevrejske države nigdje, bez obzira što njeni aktivisti po internetu pretjeruju o nekoj epohalnoj solarnoj tehnologiji, što se zapravo svodi na solarne grijače na krovovima koji su tehnološki nivo bojlera ofarbanih u crno po romskim naseljima. Na prošlogodišnjem takmičenju RoboCup u robotici, najbolji su bili Kina i Iran, a odmah iza njih Njemačka, Amerika i Japan (x). Najuspješniji univerzitet bio je onaj iz iranskog Kazvina gdje je izgrađeno i spomenuto solarno vozilo, dakle upravo iz onog grada kojeg sam usporedio s Izraelom, a koji je u Iranu veličinom i značajem isto što i Jagodina u Srbiji, Drniš u Hrvatskoj ili Foča u BiH. Dekan američkog Stanforda nazvao je iranski univerzitet Šarif najkvalitetnijim tehnološkim univerzitetom u svijetu, jer su iranski studenti s njega ostvarili daleko najbolje rezultate na Stanfordu ikad u historiji (x).

Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:17 pm



Razlog zbog kojih se jedan Univerzitet Šarif neće naći kao br. 1. na onim listama jest metodologija sastavljača koji sami upozoravaju da nije totalno mjerodavna.

Jedan od faktora je recimo citiranje naučnih publikacija specifičnog univerziteta, što za većinu iranskih naprosto nije moguće jer stranci slabo razumiju perzijski jezik. Isto vrijedi i za ruske ili kineske, dok Amerika, Britanija pa i Indija s tim imaju najmanje problema jer engleskim na kojem publiciraju govori većina obrazovanih. Drugi faktor koji između ostalih uzimaju je i broj Nobelovih nagrada, na koje se pozvalo da nam dokaže “jevrejsku supermaciju” nad muslimanima. Prvi problem je što većina tih “jevrejskih” dobitnika nisu bili ni Izraelci, ni cionisti, pa čak ni jevreji, već samo djelomičnog jevrejskog porijekla. Štaviše, najpoznatiji jevrejski naučnik i Nobelovac Einstein ogradio se od cionizma i izraelske politike. Drugi problem jest totalna zapadnocentričnost te nagrade – istina je da su je dobila samo dva muslimanska naučnika, niti jedan iranski, ali također su je dobila i samo dva indijska naučnika iz Indije, te niti jedan kineski iz Kine. Većinu onih istočnih nagrada za književnost ili mir dobijali su razni disidenti što je čist primjer popularizacije na osnovi zapadnih političkih interesa. Za par godina Iran, Kina i Indija spremaju se za kolonizaciju Marsa, no ispada da je zapravo riječ o zabitima prema kojima su Danska, Finska, Češka ili Portugal naučne supersile, zbog više Nobelovih nagrada. Za one kojima manjka argumenata za rasizam, mizoginiju i homofobiju, vrijedi spomenuti da ima više bijelih dobitnika od crnih i žutih, više muških nego ženskih, te više heteroseksualnih nego homoseksualnih. Samo slijedite “logiku” i njene judeofašiste.

Osvrnimo se i na navodnjavanje, jer se tvrdi da je “Izrael učinio da pustinja procvate”, što je zapravo demagogija koju je često ponavljao i Ariel Šaron. U prvom redu, sjever Izraela nije nikakva pustinja, nego samo jug gdje se niti ne navodnjava. Tu se otišlo toliko daleko u idiotizmu da se kaže: “Dajmo čitav Bliski stok Izraelu pa će pustinja procvasti”, te dodaje da bi pola Saudijske Arabije bilo pošumljeno da njome upravljaju jevreji. Srećom, postoje podaci i o navodnjavanju i to na stranicama američke CIA-e (x), gdje možemo vidjeti da Izrael zapravo navodnjava sedam puta manje od Saudijske Arabije. Tačno jest da Izrael nema puno vode, ali nema ni Saudijska Arabija u kojoj nema stalnih rijeka. Niti jedne jedine. Iz priložene liste vidimo da Izrael zapravo navodnjava manje od svih zemalja regije osim Jordana ili Libana, ali ako se uzmu u obzir stanovništvo i vodni resursi, čak i to dvoje navodnjava približno isto. Tehnologija “kap po kap” kojom se Izraelci često diče uopće nije njihova, ranije je postojala u Njemačkoj, Australiji, te Afganistanu. Čak i u odnosu na taj zaostali Afganistan, Izrael navodnjava 14 puta manje. Ili 40 puta manje od Irana koji je 5. u svijetu, usprkos tome što mu najveća rijeka ima manji protok od Drave ili Drine. Izrael ne samo da se nije proslavio navodnjavanjem, već se iskazao uništavanjem hiljada hektara palestinskih poljoprivrednih površina. To im naravno nije zabrinjavajuće kad hranu uvoze, iako bi bez pustih milijardi USD američko-njemačke godišnje pomoći i pod sankcijama kakve su danas nametnute Iranu, Izraelci umirali od – gladi. Danas Iran i u takvim uslovima prema FAO-u proizvodi više pšenice od Ukrajine (x), a sam standard veći im je od Srbije ili čitave bivše Jugoslavije zajedno. Naftu slobodno prekrižite jer čini jedva 8% BDP-a (x).

Izrael jest napredniji od Palestine. Da nas upita poznajemo li barem jednog muzičara iz Pojasa Gaze, odgovor bi bio negativan. Odgovor nažalost ni praktički ne može biti pozitivan jer je u Gazu zabranjen uvoz muzičkih instrumenata. Ne od strane Hamasa, nego Izraela. Istog tog Izraela koji sem milijardi godišnje pomoći dobiva i tehnologiju kakvu poželi, npr. od Francuske, Britanije i Norveške dobio je nuklearni reaktor, plutonij i tešku vodu, koje osim njega na poklon nije dobio baš niko. O avionima, helikopterima, brodovima i ostalom da i ne govorimo. Dok tako nema muzičara po Gazi, niti im se svira uz trenutno izraelsko divljaštvo, mi se imamo pravo pitati je li bilo slavnih muzičara i naučnika po Varšavskom getu ’43.? Da, onom getu kojeg su Nijemci mogli sravniti sa zemljom avionima kao i Izraelci danas Gazu, no to nisu napravili već su u maniru pravih srednjoevropskih džentlmena ušetali u nju vojskom da je počiste od terorista i nasilnika. Podržava li se ovdje jedna njemačka borba protiv tog terorizma u Varšavskom getu? Priznaje li i činjenicu da je to bilo njihovo civilizacijsko pravo, ako se uzme u obzir da su Nijemci bili najnaprednija naučna sila tog vremena? Prije nego mi počnete imputirati nekakav antisemitizam, podsjećam da je ovu analogiju Varšave i Gaze napravila jevrejska parlamentarka Oona King iz Britanije.

Šta nam je ostalo od “sveislamske zadrtosti”? Žene, ali za njih vrijedi specifičan sljedeći odlomak, prije toga gejevi. Da, homoseksualnost, na koju se često poziva. Igrajući na kartu islamofobije, konkretno latentne turkofobije duboko ukorijenjene i kod liberalnije nastrojenih Srba, Izrael je pohvaljen kao “homoseksualna oaza u mračnom islamskom svijetu”, na što liberalni mediokriteti lakomisleno i nekritički nasijedaju. Skraćeno, “liberalni” Srbin daje podršku “tolerantnom” Izraelu zbog polumilenijskih osmanskih “ožiljaka”. Međutim, tu postoji jedan problemčić – Turska nikad nije kriminalizirala homoseksualnost. Ne govorim o onoj post-Ataturkovoj sekularnoj Turskoj, nego i o ranijem Osmanskom carstvu, islamskom kalifatu sa sunitskim šerijatom. U putopisima Evropljana ovjereno je da je homoseksualnost tamo bila široko rasprostranjena i društveno prihvaćena, kao što je i danas. Isto je tako bila rasprostranjena i u Afganistanu, što je činjenica koja se ne uklapa u ideal o svezapadnom modernizmu. Tako on u svojim člancima za pederluk koristi eufemizam “grčka ljubav”, dočim je afganska praksa bače-bazi “institucija seksualnog ropstva”. U akademskim radovima ne radi se apsolutno nikakva razlika između navodne ljubavi i navodnog ropstva. Bukvalno, pederastrija (x).

A što je s Iranom po pitanju LGBT prava? “Iran vješa gejeve”, spremno će reći svaki dezinformirani kvazi-liberal. Ne, ne vješa. Čitava ta farsa svodi se na slučaj iz 2005. kada su dva silovatelja 13-godišnjeg dječaka u zapadnim medijima lažno predstavljeni kao homoseksualci, isključivo iz političkih pobuda. Koga zanima više nek se informira ne preko masmedija nego akademske literature, jer o tome su pisali i Pascal Riche, Mitra Rastegar, queer teoretičarka Jasbir K. Puar, te američki homoaktivist Scott Long. Ovaj potonji izričito piše o bizarnim analizama šarlatana koji tupe o šerijatu, nepoznavajući činjenicu da je onaj šijitski džaferijski u Iranu srodan onima iz Arabije, niti ih Iranci tumače bukvalno kao fundamentalisti. Čak je i bivši iranski predsjednik Ahmadinežad, onom kojem su masmediji također lažno pripisali izjavu da “u Iranu nema gejeva”, jasno objasnio da niti postoje opisani zakoni na snazi, niti država ima pravo to ikoga pitati ili istraživati što se događa u četiri zida. Zašto bismo mu vjerovali? Možda zato što se Iran ne plaši vojne intervencije najveće vojne sile i otvoreno nastavlja nuklearni program, dok se istovremeno plaši tipkanja homoaktivista po internetu pa skriva navodne progone? Možda i zato što u toj državi postoji legalna operacija promjene spola (o trošku države), što ne postoji ni u susjednoj kršćanskoj Armeniji koja gaji sekularno sovjetsko nasljeđe? Zaista je interesantno kako se jedan samoprozvani “ateist” u svekršćanskom i turkofobnom duhu solidizira s Armencima, iako u samoj Turskoj postoje veća gej-prava nego u Armeniji. Korekcija spola ne postoji ni u pet američkih saveznih država, te nizu evropskih, afričkih i latinoameričkih država. Ona u Iran nije došla s nikakvim sekularizmom ili evropskim liberalnim idejama, nego upravo s ajatolahom Homeinijem koji ju je odobrio 1983. tj. u prvim godinama novog sistema, a još je 1963. izdao fetvu kojom se to dozvoljava. U Francuskoj, kolijevci evropske liberalne misli, u to se vrijeme nije ni diskutiralo o takvim pravima. Dok isto ne donese neki katolički ili pravoslavni poglavar pričekati ćemo još kojih pola milenija.
Back to top Go down
View user profile
Donaton
Admin


Broj komentara : 2906
Join date : 2013-02-15
Mjesto : هللا ءاش ام

PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Mon Aug 11, 2014 12:18 pm

O ženama u islamskom svijetu

Često se ukazivalo i na tešku situaciju muslimanskih žena. Njihov položaj sažeo je u sljedeće: prisilne i maloljetničke brakove, ubistva iz časti, obrezivanje, kamenovanja, burke, neslobodu kretanja, te nepostojanje prava na obrazovanje i rad.

Takav im je, veli on, društveni konstrukt. Spomen ovih gadarija naravno svakog normalnog čovjeka navodi na osudu, što u suštini i jest cilj propagandnih klišeja o “islamskoj mizoginiji” – automatski se dobiva demokratska većina potpore (50% žena). Osobito se okomilo na Borisa Dežulovića i njegov članak ‘Jesu li Bošnjaci primitivni ili katolici nisu?’ koji nam ukazuje da se razne gadarije i izljevi gluposti mogu naći i u kršćanskom svijetu. To nije prihvaćeno, veli da je riječ o izoliranim incidentima, dok su stereotipi za islamski svijet zapravo svakodnevna praksa.

Krenimo redom, za početak maloljetnički brakovi. Tvrdi se da su dječji brakovi islamska praksa zato što se Muhamed oženio maloljetnom Aišom koja je ovisno o hadisima imala između 9 i 19 godina. Nadalje, odlazi toliko daleko da brak naziva pedofilijom i silovanjem. Naravno, ako stavimo Arabiju 7. vijeka u kontekst današnje Norveške, to bi bilo tačno. S obzirom da je to bila praksa i čitave Arabije, možemo tako i sve historijske Arape nazvati pedofilima i silovateljima. Isto kao što možemo učiniti i sa susjednim Rimskim carstvom i sasanidskom Perzijom gdje je ta granica bila 12 godina, ili sa srednjovjekovnom Evropom pa i samim srpskim kraljem Milutinom Nemanjićem koji je vjenčao Jelenu kad joj je bilo također 9 godina. Uostalom, zar historija ne kaže da su stari Grci štovali kult silovatelja Zeusa odnosno da sa silovanjem Sabiljanki počinje razvoj starog Rima, temelja naše evropske odnosno zapadne civilizacije? Čitava svjetska historija zapravo je jedna velika pedofilija i silovanje, iz razloga što neko nije naučio osnovnoškolsku lekciju da je prosječni ljudski životni vijek sve do prije stotinjak godina bio samo 30 godina, te da je tradicionalna dobna granica za brak u svim krajevima svijeta bila ulazak u pubertet (žene u regijama bliže ekvatoru sazrijevale su ranije). Sami hadisi kao izvori nisu 100% mjerodavni ni za historiografiju ni savremenu islamsku praksu, jer sadrže faktičke greške i vremenom su mijenjani odnosno nadopunjavani iz raznoraznih pobuda, pa se svi zajedno literalno ne tumače baš nigdje. Iz navedenih razloga, niti jedna islamska zemlja danas nema tako nisku dobnu granicu, najniže se kreću 15-16 godina isto kao u Evropi. Najmanje propisane standardne dobne granice su u više latinoameričkih država (14), a apsolutno najniže uz sudsko odobrenje javljaju se u određenim saveznim državama SAD-a gdje niti nisu određene. Da, u Arizoni, Coloradu, Californiji i Mississippiju postoji legalna mogućnost sklapanja braka s bebama. Sve redom su većinski kršćanske zemlje.

Uz legalnu teoriju, provjerimo i praksu. Prema statističkim podacima ICRW-a (x) i UN-a (x), među dvadeset država s najvećim postotkom brakova unutar 18 godina, ukupno je 10 kršćanskih i 8 islamskih – pretežito iz subsaharske Afrike. Po navedenoj listi UN-a prosječna ženska dobna granica pri prvom braku identična je za Srbiju, Rusiju, Brazil, Meksiko Iran, Irak, Tursku, Saudijsku Arabiju i Indoneziju (sve 22-23), a ni Jemen ili Pakistan nisu puno ispod (21). Podaci jesu stari više godina i dobne granice svakako su narasle u svim zemljama, ali je lista opet mjerodavan pokazatelj da smo na istom nivou. Postoje i nešto svježiji podaci UN-a u vidu karte (x) koja nam govori o udjelu tinejdžerskih majki među ženskim stanovništvom. U istoj kategoriji od 2-4% njih nalaze se Amerika, Britanija, Rusija, Iran i Saudijska Arabija. Ostatak islamskog svijeta zajedno kotira bolje nego Latinska Amerika, dakle katolički svijet s Brazilom i Meksikom na čelu, a najgora je Afrika – i subsaharska islamska, ali i neusporedivo mnogoljudnija kršćanska Crna Afrika. Osim statističkih možemo dakako uzeti i specifične primjere, recimo one popularizirane jemenske maloljetnice pa suditi o 1,6 milijardi muslimana, isto kao što možemo na temelju 5-godišnje majke suditi o kršćanskom svijetu. Zvala se Lina Medina i najmlađa je majka u historiji, i nema veze s onim saudijskim gradom Medinom već se radi o Peruanki. Na internetu postoje popisi najmlađih majki i sve redom su iz kršćanske Latinske Amerike, ili SAD-a. Kad se sve sumira, ni historija, ni teorija, ni praksa, ni ekstremni izolirani slučajevi ne idu u prilog tvrdnjama o dječjim brakovima kao islamskoj “normali”. Jedini argument je, pazite ovo, da su “takve vijesti iz islamske ekumene česte”. Dakle, mi bismo trebali graditi stereotipe na selektivim primjerima koje islamofobni i judeofašistički idioti senzacionalistički plasiraju u masmedije? Naravno da nećemo.

Uz sve navedeno, poručuje nam se da sve na Zapadu zbog slučajeva pedofilije zgražava, protestira, poziva na akcije ili čak uhićenje pape, dok se u islamskom svijetu ne radi “baš ništa”. Da, može se po internetskim društvenim mrežama tipkati o uhićenju pape, ali empirija također pokazuje da se isto tako može posve legalno registrirati pedofilska stranka u Holandiji koja na temelju različitosti traži spuštanje dobne granice za snošaj na 12 godina. S druge strane, uzmimo npr. zakon u Iranu (x), države u kojoj usprkos tome što o njoj po internetu postoje lažna propagandna smeća o “legalnih 9 godina za brak”, zapravo postoji članak zakona prema kojem snošaj unutar propisanih granica od 15 godina uz prouzročene zdravstvene probleme nosi kaznu od pet godina zatvora, do doživotnog uz prisilan rad ili smrtne kazne. A vjerujte mi da iransko zakonodavstvo nije za zafrkanciju, prije par sedmica zbog korupcije je obješen multimilijarder, što je za naše krajeve naučna fantastika.

Autor nas nije zaboravio naučiti ni tome da je silovanje u islamskom svijetu društveno prihvatljivo, te da su Bošnjaci odgovorni za silovanja na Zapadu. Tako tvrdi da po Skandinaviji siluju jer je to “suština islama” ili “bit džihada”. Ne, suština islama je da silovatelju slijedi oštra kazna, ponekad smrtna, a islamska vojna jurisdikcija izričito zabranjuje silovanja. Tu se bez ikakve sumnje slijedi diskurs klasičnih srpskih žalopojki o Turcima, iako su isto su radili i krstaši na svojim pohodima unatoč neodobravanju Biblije, ili kao i sovjetski vojnici usprkos “ateističkom humanizmu”. Moguće jest da imigranti u Švedskoj čine velik dio silovatelja i kriminalaca, isto kao što to čine i balkanski (srpski i hrvatski) u Švicarskoj koja se na to i službeno žali, ali duguje nam objašnjenje jesu li Bošnjaci krivi i za silovanja po kršćanskoj Južnoj Africi, Bocvani, Grenadi ili Nikaragvi, koje kotiraju na svjetskom samom vrhu? Vjerojatno je i Moše Kacava, bivšeg izraelskog predsjednika, na silovanje nagovorio neki arapski musliman. Ko je vidio jevrejskog silovatelja, i još predsjednika.
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Judeofašizam pod maskom liberalizma    Today at 6:23 pm

Back to top Go down
 
Judeofašizam pod maskom liberalizma
View previous topic View next topic Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
๑۩۞۩๑ BOSNIAN MAGIC ๑۩۞۩๑ :: ۞ V I J E S T I - N E W S ۞-
Jump to: